Gedichten

In de zomer van 2019 schreef ik mijn eerste gedicht, het was de verwoording van een reactie op een bericht dat ik op Instagram tegenkwam. Ik vond het geweldig om mijn gedachten in woorden om te zetten en ze toe te vertrouwen aan het papier. De zomervakantie van 2019 was regenachtig en dat zorgde ervoor dat ik meer gedichten schreef. "Almost home" is een van die gedichten.

De meeste gedichten van die zomer waren Engelstalig, ik wilde ook leren om in het Nederlands een "echt gedicht" te schrijven en meldde me aan bij De Schrijversacademie. Hoewel ik daar de basis leerde, was er een poëzie-vuurtje gaan branden dat tot op de dag van vandaag niet uit is geweest. Hoe meer ik leer en lees, hoe meer plezier ik krijg in schrijven.

Nederlandstalige gedichten

Lachspiegel

Ik til het deksel op

ze kijkt me aan

draait

met een lach

langs de spiegel,

een flits,

dan opnieuw

een lach, een draai.

Ballerina,

wie laat je lachen

als de muziek stopt,

de doos dichtgaat.

 (lb2020)

 

Zandkasteel

 

Ik bouw je een kasteel

met een ophaalbrug,

in de gracht een bootje

met matrozen die verdrinken

in je schaterlach.

 

In de branding

spoelt een bootje aan,

lang geleden verlaten.

Een restant

waar niemand om geeft.

 

Niet langer overspoeld,

klinkt eruit een lied

van matrozen,

een bootje,

een schaterlach.

 

(lb2020)

 

Afscheid

 

Lopend op de weg terug, vind

Ik haar, meisje dat altijd speelde.

Parmantig wacht ze op de hoek,

Precies waar wij de eerste deelden.

Een onschuldig en gelukkig kind,

Nog blozend, niet in liefde zoek.

 (lb2019)

 

Je liet me het Noorderlicht zien,

velden vol zomerbloemen

de zon die erboven

onderging.

Mijn geheugen legde vast

waar je thuis was, heimwee had.

Palmbomen op Sunset Boulevard,

reuzenrad en dubbeldekkers,

een verzameling snapshots

die bekeken willen worden, opgepakt,

maar voorzichtig,

zoals je papaver plukt

die verdooft en je laat dromen

tot boven bloemenvelden

de zon ondergaat,

Ik wil wel, maar

misschien vallen de blaadjes uit,

nam ik bij Noorderlicht

afscheid van je.

Je was liefde op het eerste gezicht.

(lb2020)

 

Met beelden

Uit het verleden

Zijn klanken die zich vormden

In dit liedje versmolten

Een paar minuten lang

Kan alles me gestolen worden

 (lb2020)

 

Verlaten villa

Om een beest met donkere ogen

en opengesperde bek
werd een hek gezet.

Zijn zandgele vacht, ooit groots,

vol krullen en pilaren, takelt af,

er groeien varens op zijn flanken.

Niet tegen te houden

dat het beest door zijn poten zakt,

zuchtend de strijd verliest.

Hij slaapt in op zijn groene tapijt,

pas op, er hangt een bordje:

“Verboden te betreden”.

Sluip naar binnen,

aanschouw waar werd geleefd,

wat overbleef.


(lb2021)

Ik berg je weg

in een doos

onder de rododendron.

 

Een ivoren doos met een gouden slot.

Je past er precies in,

al drukt het deksel je veren plat.

 

Af en toe zal ik het slot openen,

het deksel lichten

en voelen

of je gebroken vleugels

al zijn geheeld.

(lb2021)

 

Elfaria

Midden tussen roestige rozen

ligt Elfaria, het land van Krozen.

Bezet door drezen zonder blozen,

die gruwelen van bras.

Verslaafd aan het slempende slozen,

amuseren zij zich met brozen.

Weigeren ze dralers te vernozen,

en vermijden gedras.

Zijn nipt aan het noodlot ontvrozen

door stiekem drasdralers te lozen.

Ze vreten geen blozende Krozen.

Een uitstervend ras.

 (lb2019)

Tijd

 

Ze heeft gezien en ervaren,

kent je verleden en je pijn.
Als ze kon, zou ze veranderen,

herinnering toekomst laten zijn.

Ze vraagt je te vertrouwen,

geduldig met haar te zijn.

Ze wil haar dagen vertragen,

je zacht beminnen op je reis.

 

Maar laat je haar lopen,

betaal je een hoge prijs.

Van haar verscheiden

is de klok onweerlegbaar bewijs.

 (lb2020)

 

Paradijs

 

Ik dool, zweef tussen schimmen,

niets lijkt in leven.
Mijn adem vlucht in ijle slierten,

ik ga op in de mist.

Mijn vingers vinden rotte takken,

een boom streelt mijn kruin.
Over mijn hemd kruipen vliegen

die doven op mijn klamme huid.

Onder mijn voet vergaat het blad

dat heeft opgegeven.


Een paradijs 
waaruit ik ontsnap.

 (lb2020)
 


English verses

Almost home

From under my umbrella

I see your reflection

in stones on my path.

I hear your voice

in drops that fall.

While dancing from

puddle to puddle,

a rainbow blossoms.

My heart composes

the colours on its bow.

I feel, no I surely know

you're nearly here.

Then I laugh

and run.

 (lb2019)

A landscape

I draw for you

Mountains so high

they glare and terrify

No fear, no fear

Rivers so clear

they cradle

travel and babble

No lies, no lies

Meadows so wide

they stretch and hide

flowers for a queen

So lovely, so green

Trees so tall

they provoke

shadows to fall

and dance with the fairy folk

I wish you were here,

I made it up for you, my dear.

 

(lb2021)

 

Quite Contrary

old witch Mary

and her cat named Scary

lived in a silent sanctuary

she was keeper of the cemetery

stored skulls in her sanctuary

for she was only scary

of the living Mary

 (lb2019)

 

Fire

 

brave

dark warrior

fine-tuning his armour

starts first tour tomorrow

fire

 (lb2019)

 

Perfect

When people say you're perfect,
I just wanna love your flaw.
It makes hu-man after all.

 (lb2019)

 

Always look up,
Reflections of light will
Colour the darkest
Areas of your soul.
Dream beyond the clouds,
Endlessly

(lb2019)

Christmas Eve

The sky is shaking its clouds,

dressing her in silver silk.

Trees drape fur on her shoulders,

crystals crown her head.

Winter dims the light

while she dances.

Birds sing carols,

a holy night to come.

Christmas Eve whirls,

it’s time to light the candles.

(lb2020)

Storm calms down, doubt no longer strikes.
I forget the fears that trigger my clouds.
You take me to this shielded place,
where leaves shake off the dark
and maidens bloom their heads at dawn 
so sun rays can write life's verse
on new born pages.

(lb2021)

 

When the sky darkens

 

When the sky darkens, I think you here,

when it pours, I can feel your arms around me,

when songbirds stop, I hear you sing,

steadfast

about rainbows and the sun

between the clouds.

 

And then the sky breaks, sun rays

squeeze through the grey.

Raindrops slow down until they

kiss me on the cheek.

Songbirds meet, to sing along,

vibrant,

about blue skies and summers,

yet to come.

 

And while the sky dims once more,

and clouds present the bleak moon,

light of the bright stars reassure me

to move on

and write poetry

midst sleeping birds and my memories of you.

 

(lb2021)

 

 

In the almost-dark, this summer evening,

I remember the days when clocks stopped running

and we lost track of time. It's like a door opens.

 

When I walk to our place again, I can feel earth holding her breath, being afraid that I will blame her, but I don't. And it is then that I miss you more than ever.

 (lb2020)

 

 

not
my responsibility
nor my task
you don't need
my concern
Yet
I
worry
it
is
just
a dream
I wake up
realizing
you
really
are

(re-read from the top)

 (lb2019)